Bono, Brad en Britney

  • Kees de Groot

Toen ik vijftien was, kocht ik een bijbel en de LP Boy van U2. ‘I will Follow’, ‘I was lost, I am found’: het klonk mij religieus in de oren. Mijn klasgenoot die beter thuis was in de postpunk dan ik, wuifde mijn suggestie dat U2 iets met het geloof had weg. Typisch van mij om dat erin te horen. Toen October uitkwam met nummers als Gloria was wel duidelijk dat Bono en de zijnen zich inderdaad het evangelie niet schaamden. Mijn punkige klasgenoten maakte dat niet uit. Mij wel. Voor mij belichaamde Bono waar het in het geloof om gaat: overgave aan iets wat groter is dan jezelf en dan alle autoriteiten die er zijn, en rebellie tegen ongelijkheid en onrechtvaardigheid.

Sociale indicatie voor verplichte anticonceptie?

  • Henk Vrielink

Toen kinderrechter Paul Vlaardingerbroek in Trouw pleitte voor “verplichte anticonceptie bij falende ouders”, vlogen op internet reacties in het rond waarvan onduidelijk bleef welke vraag zij wilden beantwoorden. Begrijpelijk want het raakte aan de autonomie en het privédomein van ouders. Maar ook de rechten van bestaande en zelfs niet verwekte kinderen zijn in het geding. Maar de centrale vraag is of de samenleving mede verantwoordelijk wil zijn voor wie zichzelf en hun gezin onvoldoende kunnen beschermen.

De kont van het gouden kalf

  • Kees de Groot

Paus Franciscus heeft een punt wanneer hij ‘de afgoderij van het geld’ aan de kaak stelt. We streven op een geritualiseerde manier economische groei na als het hoogste goed op aarde. Daarom zou het een goede zaak zijn dat hij niet alleen de armen opzoekt, maar ook in gesprek gaat met topmensen uit de financiële wereld. Ook dat valt misschien wel onder de noemer van de interreligieuze dialoog.

Subscribe to Voorpagina-feed