Bono, Brad en Britney

  • Kees de Groot

Toen ik vijftien was, kocht ik een bijbel en de LP Boy van U2. ‘I will Follow’, ‘I was lost, I am found’: het klonk mij religieus in de oren. Mijn klasgenoot die beter thuis was in de postpunk dan ik, wuifde mijn suggestie dat U2 iets met het geloof had weg. Typisch van mij om dat erin te horen. Toen October uitkwam met nummers als Gloria was wel duidelijk dat Bono en de zijnen zich inderdaad het evangelie niet schaamden. Mijn punkige klasgenoten maakte dat niet uit. Mij wel. Voor mij belichaamde Bono waar het in het geloof om gaat: overgave aan iets wat groter is dan jezelf en dan alle autoriteiten die er zijn, en rebellie tegen ongelijkheid en onrechtvaardigheid.

Tegen dodelijke generalisaties over de islam

  • Yousif Thomas Mirkis O.P.

De Iraakse vluchtelingen in Koerdistan leven dagelijks onder de dreiging van de terreur van IS. Velen van hen geloven dat IS de ware islam is, dat de islam dus inherent gewelddadig is. Onder die omstandigheden blijft de aartsbisschop van Kirkuk, Mgr. Yousif Thomas Mirkis, pleiten voor vergeving en verzoening. Maar hij doet ook een oproep aan Europa, dat de islam tot haar ultieme vijand heeft gemaakt. Een pleidooi tegen het dodelijke virus van het generaliseren.

Politiek op de kansel?

  • Ad van Nieuwpoort

'Kiev staat in vuur en vlam, maar mij kan het niet schelen', aldus de filosoof Alain de Botton (schrijver van ondermeer Religie voor atheïsten) op zijn weblog twee weken geleden. Wat moeten we met al dat wereldleed dat voortdurend via allerhande media ons beschermde wereldje binnenkomt? Wat heeft het voor zin je murw te laten beuken door de verschrikkingen die je toch niet kunt verhelpen? Kunnen we niet beter massaal overschakelen naar Hart van Nederland: het kleine nieuws lekker groot en het grote nieuws geruststellend klein?

Subscribe to Voorpagina-feed