Politiek op de kansel?

  • Ad van Nieuwpoort

'Kiev staat in vuur en vlam, maar mij kan het niet schelen', aldus de filosoof Alain de Botton (schrijver van ondermeer Religie voor atheïsten) op zijn weblog twee weken geleden. Wat moeten we met al dat wereldleed dat voortdurend via allerhande media ons beschermde wereldje binnenkomt? Wat heeft het voor zin je murw te laten beuken door de verschrikkingen die je toch niet kunt verhelpen? Kunnen we niet beter massaal overschakelen naar Hart van Nederland: het kleine nieuws lekker groot en het grote nieuws geruststellend klein?

Hongerstakers tarten het geweldsmonopolie van de staat

  • Theo van Willigenburg

Waarom maakt de overheid – hier of elders – zich zo druk over hongerstakende asielzoekers of zichzelf verbrandende politieke dissidenten? Asielzoekers hier worden onder dwang gevoed, de familie van zelfverbranders in Tibet wordt genadeloos gestraft. Het leidt alleen maar tot nog meer aandacht in de media. Waarom die overreactie? Iemand die protesteert door zichzelf geweld aan te doen doorbreekt op een nauwelijks te verhinderen manier de greep van de overheid op zijn bestaan. Dat is ook voor een democratische regering een onverdraaglijke mogelijkheid.

De erfzonde biedt perspectief

  • Stefan Gärtner

De erfzonde lijkt onderdeel van een verkooppraatje waarmee ouders de doop van hun kind wordt aangesmeerd: het doopwater zal alle zonde afwassen! Gelukkig trappen ouders daar niet in. Ze willen liever dat elke verwijzing naar de nare erfzonde uit het ritueel van de doop verwijderd wordt. Maar dat is geen goed idee. De pessimistische toon van de erfzonde kan ouders namelijk een stuk realistischer maken over de wijze waarop elk kind belast wordt met onze gezamenlijke culturele erfenis en de eigen familiegeschiedenis.

Subscribe to Voorpagina-feed